Kluun

De eerste keer dat ik bij Dory kwam, was toen mijn vrouw ernstig ziek was. Ze was 36 en had al twee jaar kanker. Met mij ging het ook niet zo goed. Ik kon het niet opbrengen om iedere dag, 24 uur per dag, bij mijn vrouw te zijn en haar te verzorgen. Dory hoorde het aan en zei dat mijn vrouw binnenkort dood zou gaan. Dat ze er klaar voor was, en dat ik nu, de komende weken, de kans kreeg om haar terug te geven wat ze mij haar hele leven had gegeven. Die woorden dreunden na in mijn hoofd, de hele weg terug naar Amsterdam. Ik had ineens een energie om u tegen te zeggen. Drie weken later stierf mijn vrouw, glimlachend, blij, gelukkig. Het waren de mooiste weken in ons leven.

We zijn nu drieëneenhalf jaar verder. Ik heb geleerd mijn hart te volgen en mijn intuïtie beter te gebruiken. Ik ga zo eens in de paar maanden naar Dory. Het is niet dat zij me dingen zegt die ik totaal nieuw voor me zijn, nee, het is telkens meer een bevestiging in wat ik al wel voelde of dacht. En soms heeft ze wel iets verrassends voor me van ‘hierboven’. Ik weet nog altijd niet of die info nou uit haarzelf komt of van mijn overleden vrouw of van God weet wie, maar ik voel me er goed bij, iedere keer weer.

Raymond van de Klundert
Kluun,
www.kluun.nl