Praktijkervaringen van een spirituele coach – Kleuren

Al heel lang geef ik o.a. lezingen over de werking van kleuren op de mens. Kleuren zijn trillingen die ons energieveld kunnen beïnvloeden. Ons kunnen activeren, ons balans of rust kunnen geven, of inspireren. Ooit stapte na zo’n lezing een vrouw op mij af of ik hetzelfde kon doen, maar dan op haar werk. Het bleek een penitentiaire inrichting voor vrouwen te zijn. En ik stemde toe.

Het is uitzonderlijk om met mijn beroep als medium/spiritueel adviseur in deze wereld uitgenodigd te worden. Ik had al paar keer gewerkt in de Koepel (mannengevangenis) met een cliënt. Maar dit was toch iets anders. Uiteindelijk heb ik 6 lezingen gegeven o.a. in het Spaans, met tolk, en in het Engels.

Een groter verschil met mijn reguliere kleuren lezingen, kan er bijna niet zijn. Waar normaal gesproken in mijn praktijkruimte een ontspannen, enthousiaste sfeer hangt, kom ik nu in een kille, kleurloze omgeving terecht. Met vrouwen waar je nauwelijks contact mee lijkt te krijgen.

De meeste vrouwen zitten voor kleine vergrijpen waar zij veelal voor familie geld mee dachten te verdienen. Soms zijn zij koerier, er werd hun verteld even een pakje weg te brengen. Of voor mensensmokkel, zij begeleidden “even” een jongere of een groepje over de grens. Sommige vrouwen of meisjes  wisten  zelf niet wat hun opdrachten inhielden, de opdrachtgevers waren altijd mannen. Ze zijn vaak misleid doordat ze niet wisten wat de ware bedoeling was.

De vrouwen dragen bijna allemaal een trainingspak en er is altijd bewaking bij. Ze zijn onderling druk aan het praten en reageren lauw op wat ze zien. Toch komt altijd al snel een aantal vrouwen gelijk naar de tafel waar de kaartjes uitgestald liggen. Het voelt vreemd, zoals ze mij onderzoekend aankijken.

Ze zijn meestal rumoerig en ik moet ze even de tijd geven voordat ik hun aandacht krijg als ik voor de groep sta. Maar ik zie ook dat ze steeds nieuwsgieriger worden als ik uitleg wat de bedoeling is. Ze kiezen elk een kaartje uit en ik geef een interpretatie wat kleur hierop  betekent. Opvallend vaak komen de woorden ‘vrijheid’ en ‘vertrouwen’ eraan te pas. Er wordt weinig emotie getoond maar ik voel dat ze inwendig geroerd zijn. Ze hebben weinig vragen, maar houden het kaartje als een soort schat bij zich.

Een keer kwam een groep binnen waaronder een vrouw met een buggy waarin een baby zit . Ze is in de gevangenis bevallen en heeft haar kindje bij zich. Ik vond dit zo aandoenlijk dat ik haar een tweede kaartje gaf voor haar kindje, waar ze duidelijk blij mee was.

De laatste groep was het heftigst. Een van de vrouwen had een buurmeisje vermoord, althans daar werd ze van beschuldigd. Er was veel publiciteit omheen. De jonge vrouw werd extra begeleid door 2 bewakers. Ondanks haar onverschillige houding volgde ze mij nauwkeurig bij alles wat ik zei. Ik was van haar zaak op de hoogte. Wat moet je dan zeggen bij het kaartje? Ik vroeg mijn begeleidingen ‘van boven’ om extra hulp. Zij gaven mij de woorden voor haar. Kennelijk de juiste, want – ook al reageerde ze nonchalant – ze was duidelijk ontroerd. Dat kon ze niet verstoppen.

Steeds als ik weer uit de gevangenis kwam, kan ik niet geloven dat zoveel vrouwen zo goedgelovig kunnen zijn om geld te verdienen op onduidelijke wijze. En dat ze daarna zo gekooid zijn. Het maakte diepe indruk op mij en ik ben dankbaar dat ik voor hen iets kon betekenen. Ik hoop dat de kleuren van hun kleurkaartjes hen een extra dimensie hebben gebracht in hun grauwe wereld.

Morgen ontvang ik bij mij een aantal groepen voor een lezing over kleuren met bijbehorend kaartje. En laat die laatste groep nu een team zijn dat werkzaam is in de Koepel te Breda.

Bron artikel: Catherine.nl
Bron afbeelding: Flickr.com